Debussyren Prélude à l'après-midi d'un faune-ri eta Stravinskiren Sacre du printemps-i berrirakurtze koreografikoak proposatuz, Marie Chouinard, kanadar koreografia enblematikoak, koreografo zerrenda luze eta ospetsu bati segida ematen dio: Nijinsky, bistan dena, baina ere Martha Graham, Maurice Béjart edo Pina Bausch.
Bular biluziak, adarrez hornitu gorputz neurrigabe eta zutikorrak, mugimendu sukartsuak, dardarakorrak, basak... Marie Chouinarden koreografien edertasun bitxiak, gizakiaren piztikeria erabat aterarazten du. Hurbiltze sakon, atseginzale, piztia edota arrunt probokatzailearen bitartez, Marie Chouinardek udaberriaren sakratzearen sua eskaintzen du. « Organikoa da, bizkar hezurrean sentitua. Zerua eta lurraren artean, hunkitu batzuk orainaldi higitu gabean » dio gustu handiarekin. Kanadar koreografiaren ikuskizun bakoitzak balentria bat dirudi. Askatasun erakustaldi bat. Gorputza arrazehazteko askatasuna, batak besteak baino harrigarriagoak diren aldaketen arabera, pindarrezko dantza bat ateratzeko askatasuna.